Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostaje.

Antoine de Saint-Exupéry

Pan młody wraz ze swoimi rodzicami, świadkami przybywają do domu narzeczonej. Rodzice udzielają młodym błogosławieństwa a potem wszyscy ruszają do kościoła. Są rejony Polski, w których tworzy się przeszkody w postaci  „bram” , aby przejść muszą „zapłacić” wódką.  Do kościoła narzeczeni wchodzą razem, Panna Młoda po prawej stronie oblubieńca. Wedle tradycji do kościoła najpierw wchodzi Pan Młody z matką oraz świadkowie. Wszyscy oczekują na Pannę Młodą, którą prowadzi ojciec. Druga możliwość jest taka, że Para Młoda wchodzi razem do kościoła a za nimi świadkowie.

Po zakończeniu mszy świętej nowożeńcy opuszczają kościół. Sympatycznym zwyczajem jest w tym momencie potok monet albo ryżu, którymi sypiemy nowożenców mający gwarantować w przyszłości dobrobyt. Następnie goście składają Mlodym życzenia. Powinna obowiązywać następująca kolejność nowożeńcy sami sobie, później świadkowie, rodzice, dziadkowie, krewni i przyjaciele.

Przy tej okazji warto zwrócić uwagę, żeby już wcześniej zadbać o to, by każdy z gości miał zapewniony transport. Orszak weselny powinien mieć ustaloną kolejność. Pierwsi powinni odjechać rodzice Pary Młodej, następnie nowożeńcy a za nimi goście weselni. Istnieje zwyczaj „trąbienia” klaksonem, przez gości, by oznajmić całemu światu o tej radosnej chwili.

Parę Młodą wita się Marszem Mendelsona. Młody Pan przenosi swoją żonę przez próg drzwi. Tutaj zastają rodziców albo częściej kelnerów, którzy podejmują ich według staropolskiego zwyczaju - chlebem oraz solą. Potem wszystkich czeka toast. Młodzi otrzymują kieliszki związane tasiemką. Muszą opróżnić ich zawartość i rzucić je za siebie, ale uwaga - kieliszki muszą się potrzaskać.

Problem rozsadzenia gości można rozwiązać za pomocą wizytówek, na których umieszczone jest imię i nazwisko. Stosując tę metodę unikniemy zamieszania i tworzenia się grup. Niestety jest to sposób dość ryzykowny, gdyż może się zdarzyć, że goście nie będą chcieli usiąść w przeznaczonych miejscach.

Na honorowym miejscu siedzi oczywiście Para Młoda. Wedle tradycji koło panny młodej powinien siedzieć jej teść i drużba a przy panu młodym zaś teściowa i druhna. Naprzeciw zasiadają matka pana młodego oraz ojciec panny młodej. W środkowej części stołu zasiadają seniorzy obu rodów a także bracia i siostry Młodych.

Po usadzeniu wszystkich gości następuje podanie ciepłego posiłku najczęściej rosołu.

Ten szczególny taniec rozpoczyna Para Młoda, która może wcześniej umówić się z zespołem, do jakiej piosenki chce go zatańczyć. Dołączają do nich rodzice a potem reszta gości.

Tu na ogół panuje swoboda. Kto chce spożywa posiłki, kto ma ochotę tańczy. Często koordynatorem regulującym kształt zabawy jest wodzirej, który wprowadza wiele zabaw i konkursów.

O północy wszystkie panny ustawiają się w kole a  Panna Młoda rzuca welon, Pan Młody rzuca krawat lub muszkę ustawionym za sobą kawalerom. Kto złapie te ślubne atrybuty ma szansę na szybki ożenek. Nowi „Młodzi” tańczą wspólnie taniec.

Efektownym momentem jest wniesienie tortu ślubnego. Para Młoda ma za zadanie go pokroić, z tym że pierwszym kawałkiem obdarowuje siebie. W praktyce często kontynuację krojenia przejmuje obsługa.

Po smacznym posiłku można podziękować rodzicom za trud wychowania. Tu inwencja należy do Młodych. Warto mieć na tę okazję przygotowane bukiety kwiatów.

Dalej już zabawa, zabawa i jeszcze raz zabawa do białego rana.